vidu ankaŭ la klarigojn
loĝ|i

loĝ·i

   (x)

   1.
          Daŭr·e rest·ad·i en lok·o, kie oni kutim·e viv·ad·as: li loĝ·as ekster
          la urb·o ; la rus·oj loĝ·as en Rus·uj·o ; loĝ·i en bel·a dom·o, en
          pension·o; se la ter·o est·us loĝ·at·a ... de saĝ·ul·oj . arb·ar·o loĝ·at·a
          de sen·nombr·aj bird·oj; la land·o de vi·a fremd·e~loĝ·ad·o ; loĝ-lok·o.

   2.
          {gast·i} loĝ·i ĉe amik·o, en hotel·o dum du tag·oj.

loĝ·ant·o

          Tiu, kiu loĝ·as ie: tiu ĉi urb·o hav·as milion·on da loĝ·ant·oj ; ali·a
          loĝ·ant·o de la strat·o .

loĝ·ant·ar·o

          Tut·o de la hom·oj loĝ·ant·aj en lok·o, urb·o, provinc·o, land·o...:
          bru·is la loĝ·ant·ar·o de la grand·a urb·o sur la vast·a trotuar·o .

loĝ·ebl·a

          Kie oni pov·as loĝ·i: loĝ·ebl·a land·o.

loĝ·ej·o

          Dom·o aŭ ĉambr·ar·o, kie oni loĝ·as: ŝi pren·is la plej bel·an
          arĝent·an vaz·on, kiu est·is en la loĝ·ej·o .

loĝ·ig·i

   (tr)

          Hav·ig·i loĝ·ej·on al iu: volont·e mi loĝ·ig·os vi·n en mi·a palac·o ;
          loĝ·ig·i labor·ist·ojn en barak·o.

amas+loĝ·ej·o

          Lok·o aranĝ·it·a por dens·a loĝ·ad·o de mult·aj hom·oj, kie privat·ec·o
          mank·as: kutim·e en UK-j amas+loĝ·ej·o est·as ekzempl·e gimnast·ej·o de
          lern·ej·o ; long·aj labor-temp·oj, mal·san·ig·aj amas+loĝ·ej·oj,
          infan-labor·o, mal·long·a viv-daŭr·o, mank·ant·a labor-protekt·o est·is
          kelk·aj el la mank·oj kiu·j per klas-batal·o est·is iom post iom
          for·ig·it·aj .

ek·loĝ·i

          Aranĝ·i si·an rest·ad·on en nov·a lok·o: ne ir·u en Egipt·uj·on, por tie
          ek·loĝ·i .

en·loĝ·iĝ·i

          Pren·i, ek·okup·i loĝ·ej·on: mi en·loĝ·iĝ·is en la mansard·o .

kun·loĝ·ant·o

          Loĝ·ant·o de sam·a loĝ·ej·o: mi·aj kun·loĝ·ant·oj jam klar·ig·is mi·n kiu
          est·as Björk . {dom·an·o}

pas-loĝ·ant·o

          Por·temp·a rest·ant·o en lok·o, en land·o: fremd·ul·o kaj pas-loĝ·ant·o mi
          est·as ĉe vi . {gast·o} , {migr·i} , {nomad·o}

pra·loĝ·ant·o

          Iu el la plej antikv·e kon·at·aj loĝ·ant·oj de land·o: la Akkadai (aŭ
          montan·oj), la pra·loĝ·ant·oj en la orient·a, mont·a part·o de la
          Babel·a regn·o . {indiĝen·o}

pri·loĝ·i

   (tr)

          Est·i loĝ·ant·o, rest·i en: kiam Jerusalem est·is pri·loĝ·at·a kaj
          bon+stat·a . {okup·i}

trans·loĝ·iĝ·i

          Ŝanĝ·i si·an loĝ·ej·on, kaj okup·i ali·an: post·e ni trans·loĝ·iĝ·is
          Moskv·on .

   [artikol-versi·o: 1.30 2018/05/16 19:10:21 ]