vidu ankaŭ la klarigojn
lim|o

lim·o

   1.
          Lok·o, kie fin·iĝ·as iu difin·it·a spac·o: lim·o de kamp·o, arb·ar·o,
          vojaĝ·o; kaj ili komenc·is pet·eg·i li·n, ke li for·ir·u el ili·aj lim·oj
          ; sur la okcident·a lim·o la faraon·o ek·vid·is du arme·ojn, si·n
          prepar·ant·ajn al la batal·o ; el·vetur·ant·e el la lim·oj de ni·a
          patr·uj·o, ni ordinar·e ne hav·as la ebl·on kompren·iĝ·ad·i kun simil·aj
          al ni hom·oj ; ĉie lingv·aj lim·oj bar·as la voj·ojn inter la
          popol·oj. {bord·o} , {rand·o}

   2.
          Moment·o, kiam fin·iĝ·as iu difin·it·a temp·o: morgaŭ est·as la last·a
          lim·o de mi·a liber~temp·o.

   3.
          Punkt·o, kie fin·iĝ·as fizik·a aŭ moral·a pov·o: est·i ĉe la lim·o de
          si·a pacienc·o; met·i lim·ojn al si·aj el·spez·oj; trans·paŝ·i la lim·ojn
          de si·aj fort·oj, de si·a pov·o, de dec·o, de permes·at·a polemik·o; ĉar
          ili re·kon·as la lim·ojn de si·aj pretend·at·aj pov·oj, ili elekt·as
          ignor·i la situaci·on ; li far·iĝ·ad·is tut·e sovaĝ·a kaj petol·a kaj
          trans·ir·ad·is ĉia·jn lim·ojn (est·is tut·e sen·moder·a); ekzist·as
          genetik·a lim·o por la daŭr·ig·o de la viv·o ; Uson·o baldaŭ forges·is
          la „ruĝ·ajn lim·ojn” difin·it·ajn de Ob+am·a .

   4.
          {infim·o} , {suprem·o} .

lim·a

          Rilat·a al lim·o; konsist·ig·ant·a lim·on; est·ant·a ĉe lim·o: Pol·uj·on
          tut·an aŭ nur lim·an pec·on? ; la polic·o, lim·aj gard·ist·oj kaj kelk·e
          da regul·aj regiment·oj […] sufiĉ·is por konserv·i ord·on ; taĉment·o
          direkt·is si·n laŭ la lim·a voj·o, kiu konduk·as al la val·o ; sur la
          lim·a punkt·o inter san·o kaj mal·san·o .

lim·i

   (x)

   1.
          Est·i lim·o, sign·o de lim·o de, form·i mem la lim·on de: river·o, mur·o
          lim·as la bien·on; al la provinc·o lim·as mont·ar·o; Jordan lim·as sur
          la flank·o orient·a ; Rusi·o est·as la plej grand·a land·o en la mond·o
          kaj do lim·as mult·ajn ali·ajn, ekzempl·e Norvegi·on en Eŭrop·o,
          Japani·on en Azi·o kaj eĉ Uson·on en ali·a kontinent·o ; mal·antaŭ la
          dom·o, profund·a akv·o-fos·aĵ·o lim·as kun ĝarden·o kaj najbar·a teren·o
          nord+flank·e ; la lern·a jar·o lim·as si·n per 10 monat·oj .

   2.
          {rand·i}

lim·ig·i

   (tr)

   1.
          Fiks·i, difin·i, montr·i per iu sign·o la lim·on de: deleg·it·ar·o
          komisi·it·a por lim·ig·i la nov·an teritori·on; lim·ig·i park·on per
          mur·o, teren·on per flag·oj.

   2.
          Fiks·i, halt·ig·e difin·i la dis·vast-ec·on, la dis·volv·iĝ·on de iu afer·o
          materi·a aŭ moral·a; mal·help·i tro·an vast·iĝ·on de io: lim·ig·i si·ajn
          pen·ojn, si·an esper·on, si·an ambici·on; la hom·aj fort·oj est·as
          lim·ig·it·aj; lim·ig·i la daŭr·on de la diskut·ad·o; mi long·an temp·on
          lim·ig·ad·is mi·n nur per re·vad·o kaj ne·vol·a medit·ad·o ; mi lim·ig·as
          mi·n nur per tio, ke mi don·os klar·ig·on proksim·um·an, ne
          garanti·ant·e, ke mi·a klar·ig·o taŭg·os por ĉiu·j okaz·oj (
          {kontent·iĝ·i} ); ; pro mank·o de lok·o mi lim·ig·as mi·n je la plej
          neces·a; mont·oj lim·ig·as la vid·on; deleg·it·o kun lim·ig·it·aj pov·oj;
          la statut·oj lim·ig·as la rol·on, aŭtoritat·on de la direktor·o; la
          tut·a demand·o lim·ig·as si·n (lim·iĝ·as) al jen·o; lim·ig·ad·o de la
          arm·ad·o. {redukt·i}

   3.
          {lim·i}

lim·iĝ·i

          Esenc·e konsist·i el, ne est·i pli ampleks·a ol: ĉiu·j li·aj pretend·oj
          lim·iĝ·as je la edz-iĝ·--permes·o(?); la flank·aj galeri·oj […] lim·iĝ·is per
          la mur·o, kiu est·is ĉe la dom·o por la galeri·oj ĉirkaŭ·e, por ke
          ili est·u kun·ig·it·aj inter si ; li·a influ·o ne lim·iĝ·is al la
          krist·an·a medi·o ; ni lim·iĝ·is je la lern·ad·o de mult·aj naci-lingv·oj
          aŭ de unu „ne·surd·ul·a” pont·o-lingv·o ; la kilovat·a kompens·o lim·iĝ·is
          al ĉirkaŭ 54 cend·oj .

akv·o-dis·lim·o

          Lini·o de alt·aĵ·oj divid·ant·a la flank·ojn, laŭ kiu·j flu·as la akv·oj;
          ali+vort·e, la lim·o inter najbar·aj akv·o-kolekt·aj {basen·oj} .

ĉirkaŭ·lim·i

   (tr)

          Ĉirkaŭ·i lim·ant·e: herb·ej·oj kaj marĉ·oj, ĉirkaŭ·limit·aj de alt·aj
          dun·oj .

dis·lim·i

   (tr)

          Dup+art·ig·i, {apart·ig·i} , {dis·ig·i} : dis·lim·i la har·ojn
          (dis·komb·ant·e ili·n laŭ rekt·a lini·o); [Bosnio-Hercegovino:] bosni·o—hercegovin·o situ·as
          sur la romp·o-lini·o kiu […] last·a+temp·e dis·lim·is la interes·--zon·ojn
          de Rusi·o kaj de la okcident·aj potenc·oj .

ĝis·lim·i

   (x)

          Etend·iĝ·i ĝis; {ating·i^2} : la rav·o de la popol-amas·o ĝis·lim·is
          frenez·on. .

land-lim·o

          Lim·o inter du land·oj: ferm·i la land-lim·ojn al la inter·naci·a
          trafik·o; du cerv·oj salt·ad·is apud·e kaj akompan·is ili·n ĝis la
          land-lim·o ; ĉe la land-lim·o li don·as al ni […] pasport·on ; ĉe
          land-lim·o inter pol·a kaj litva land·oj, tiam reg·at·aj de rus·a car·o
          ; Vi-en·an·oj kaj Dres-de·nan·oj simpati·as, malgraŭ la land-lim·o ;
          Seborgo trov·iĝ·as apud la land-lim·o kun Franci·o kaj apud
          Mediterane·o ; Pogranicze est·as fond·it·a antaŭ 10 jar·oj de kvar
          person·oj sur ter-pec·o apud la land-lim·o pol-litova-belorusia .

temp-lim·o, lim-temp·o

          Temp·o dum kiu, aŭ moment·o antaŭ kiu oni dev·as far·i io·n: temp-lim·o
          de kambi·o, de konkurs·o, de valid·ec·o de fer+voj·a bilet·o; li
          atend·is sep tag·ojn ĝis la temp-lim·o, kiu·n difin·is Samuel, sed
          Samuel ne ven·is en Gilgalon ; li mal·fru·is la temp-lim·on, kiu
          est·is destin·it·a al li ; vi difin·us por mi temp-lim·on kaj post·e
          re·memor·us mi·n ; difin·it·a est·as ja por la hom·o la lim-temp·o sur la
          ter·o ; kun grand·a mal·facil·ec·o la admiral·o el·pet·is de ĝi
          lim-temp·on de tri tag·oj ; est·as don·it·a temp-lim·o de unu jar·o ;
          kiam pas·os la temp-lim·o, kaj la kreditor·oj komenc·os vi·n vizit·i je
          pretekst·o honor·i vi·n, vi est·os kiel cerv·o, persekut·at·a de hund·oj
          .

sen·lim·a

          Hav·ant·a neniu·n lim·on: sen·lim·a mult·eg·o ; sen·lim·a spac·o , temp·o,
          pov·o, fier·o, konfid·o, univers·o , ĝoj·o , profund·eg·aĵ·o ; sen·lim·e
          am·i; li sent·is en si sen·lim·an kuraĝ·on ; sen·lim·a terur·o larĝ·ig·is
          ŝi·ajn pupil·ojn ; li ek·vid·is la sen·lim·an dezert·on . {sen·fin·a} ,
          {infinit·a} .

lim-ŝton·o

          Ŝton·o, kiu sign·as lim·on de teren·o aŭ distanc·on sur voj·o: ĉeĥ·a
          lim-ŝton·o ĉe Fürstenwalde ; histori·a lim-ŝton·o inter land·oj
          Bohemio kaj Mor-avi·o situ·as apud bus·a halt·ej·o .

   [artikol-versi·o: 1.40 2017/12/20 00:11:01 ]