vidu ankaŭ la klarigojn
inspir|i

inspir·i

   (tr)

   1.
          Est·ig·i en ali·ul·o sci·on pri tio, kio est·as dir·end·a, far·end·a,
          verk·end·a ks:

        a)
                (p.p. iu): Joab inspir·is al ŝi, kio·n ŝi dev·as dir·i ;
                inspir·i hero·aĵ·on, bon·an ide·on, plan·on, projekt·on al iu;
                ŝi·aj mistik·aj el·dir·oj en la templ·o de Merodaĥ est·is
                inspir·it·aj de la re·ĝin·o, pli ol de la di·o .

        b)
                (p.p. super·natur·a est·aĵ·o): ĉu la diabl·o inspir·is al vi
                hodiaŭ la demand·ojn? ; mi·n io el supr·e inspir·is ; ĉu
                frenez·a est·is la vir·o inspir·it·a, parol·ant·e pri vi·aj mult·aj
                mal·bon-ag·oj? ; ĉiu skrib·aĵ·o inspir·it·a de Di·o est·as ankaŭ
                util·a por instru·o ; Jedutun, kiu lud·is inspir·it·e sur
                harp·o, por laŭd·i kaj glor·i la Etern·ul·on ; ĉu mi·a am·o est·as
                ver·a am·o kaj sekv·e di·o-inspir·it·a (di-inspir·it·a, inspir·it·a de
                Di·o)? ; la Etern·ul·o en·met·is vort·on en la buŝ·on de Bileam,
                [kaj Bileam] komenc·is si·an inspir·it·aĵ·on (inspir·it·an
                parol·ad·on), kaj dir·is: [...] ; admir·ind·a seri·o da sonet·oj,
                kiu·j [...] prezent·as la kulmin·on, en la franc·a poezi·o, de
                la katolik·a inspir·it-ec·o ; rigard·o, mien·o inspir·it·a
                (montr·ant·a inspir·it-ec·on).

        c)
                (verk·ist·on, art·ist·on,...): la ĉiu+tag·a viv·o inspir·as tiu·n
                poet·on (est·as font·o de li·aj verk·oj); tio est·is verk·o
                simpl·a [...], sed far·it·a de lert·a kaj inspir·it·a man·o de
                talent·a desegn·ist·o .

        d)
                (p.p. sent·o, sci·o, observ·o...): Zamenhof est·is ĉiam
                inspir·it·a de la plej pur·a hom-am·o; mi·a opini·o ne est·as
                inspir·at·a de blind·a simpati·o; ide·oj inspir·it·aj de aktual·aj
                cirkonstanc·oj; okaz·o inspir·is al li la respond·on ; tiu·n
                esprim·on inspir·is al li li·a patr·a lingv·o.

   2.
          Est·ig·i en ali·ul·o sent·on: inspir·i am·on, respekt·on, tim·on,
          kuraĝ·on, ĝoj·on, bedaŭr·on al iu; Ramzes ankaŭ nun sent·is tiu·n
          mal·am·on kaj tim·on, kiu·n inspir·is al li iam la sever·aj pastr·oj ;
          vi·a nobl·a mien·o inspir·is mi·n per pli alt+anim·a dezir·o, nom·e,
          gajn·i vi·an kor·on per am·o ; rigard·ant·e [...] ŝi·an supr~en·lev·it·an
          vizaĝ·on, ard·ant·an de emoci·oj, part·e ver·aj, part·e mem·inspir·it·aj,
          Omar ankoraŭ pli konfuz·iĝ·is ; [li] dev·is uz·i ĉiu·jn fort·ojn por
          ne kapt·iĝ·i de la inspir·a entuziasm·o de ĉi aktor·o .

   3.
          Gvid·i ali·ajn per la ekzempl·o, kiu·n oni al ili prezent·as: eĉ el
          mal·liber·ej·o li inspir·as si·ajn fidel·ul·ojn; tiu·j princip·oj
          inspir·is la kongres·on; la komitat·o labor·is sub la konstant·a
          kontrol·ad·o kaj inspir·ad·o de Zamenhof.

   {dikt·i} , {influ·i} , {inokul·i} , {instig·i} , {konsil·i} , {komunik·i} ,
   {sugest·i} , {sugesti·i} , {suflor·i} .

inspir·o

          Ag·o de io aŭ iu inspir·ant·a, la inspir·it·aĵ·o mem: ag·i laŭ ies
          inspir·o; la di·a inspir·o; ebl·e vir·in·o tio·n far·is? - demand·is
          Pilat·o obe·ant·e subit·an inspir·on ; la popol·aj kant·oj est·as la
          ĉef·a font·o de li·a inspir·o (inspir·it-ec·o); ebl·e tie li trov·os,
          sen·per·e de la di·o mem, inspir·on kaj gvid·on ; aper·is super mi la
          man·o de la Etern·ul·o, kaj el+ir·ig·is mi·n en la inspir·o (inspir·it·a
          bild·o) de la Etern·ul·o, kaj star·ig·is mi·n mez·e de eben·aĵ·o, kiu
          est·is plen·a de ost·oj ; el la talent·o cert·e nask·iĝ·as inspir·o, sed
          ekzist·ant·an inspir·on dev·as reg·i pov·o-sci·ad·o ; sub di·a inspir·o Ŝem
          konstru·is tie la grand·an piramid·on ; botel-vic·' da eliksir·oj el
          la plej nobel·a sang·o don·as sprit·on al la lang·o kaj inspir·on al
          la lir·oj ; la sen·inspir·aj pens·oj de la hom·a kor·o est·as
          mal·ĝust·aj, kaj ĝi·aj dezir·oj vag·ad·as tra mal·virt·aj lok·oj .
          {ĉerp·i} .

inspir·iĝ·i

          Iĝ·i inspir·it·a de iu aŭ io, pren·i kiel model·on: la barok·--stil·a
          konstru·aĵ·o inspir·iĝ·as de la fasad·o de preĝ·ej·o Agnesa de Rom·o .
          {imit·i.}

   [artikol-versi·o: 1.22 2017/07/10 18:10:21 ]