vidu ankaŭ la klarigojn
infan|o

infan·o

   1.
          Hom·id·o kontrast·e al plen~kresk·int·a hom·o, ĝis la 12a jar·o
          proksim·um·e: parol·ant·e pri infan·o, pri kiu ni sci·as, ke ĝi ne
          est·as knab-in·o [...], ni pov·as uz·i la vort·on "li"; la infan·o
          plor·as, ĉar ĝi vol·as manĝ·i ; en infan·o vid·iĝ·as, kia hom·o far·iĝ·os
          ; gard·ej·o por infan·oj. {id·o^1} {bub·o} , {knab·o}

   2.
          {Id·o^2} : li hav·as dek unu infan·ojn ; por patr·in·o ne ekzist·as
          infan·o mal·bel·a ; li konduk·is la patr·on de la infan-in·o .

infan·a

   1.
          Rilat·a, aparten·ant·a al infan·o: infan·a lud·o , vest·o, pup·o, klas·o;
          infan·aj vest·et·oj ; infan·a ĉambr·o ; voĉ·o, kies obtuz·a kaj serioz·a
          son·ad·o prezent·is frap·ant·an kontrast·on kun la mal·grand·a infan·a
          figur·o ; la dolĉ·aj kis·oj de la infan·a buŝ·o brul·ig·is ŝi·n .

   2.
          Naiv·e sen·spert·a kaj sen·prudent·a; seren+anim·a: infan·a argument·o ;
          infan·a anim·o ; infan·a mal·serioz·ec·o ; infan·a sen·zorg·ec·o, naiv·ec·o
          .

infan·aĵ·o

          Ag·o infan+ec·a, sensrioza, sen·pri·pens·a: simpl·a infan·aĵ·o, kiu·n
          serioz·aj hom·oj cert·e ne permes·us al si ; mal·estim·a nom·o de
          hom·oj, kiu·j okup·ad·is si·n je infan·aĵ·oj ; tiu ĉi fraz·o son·as tiel
          bel·e kaj saĝ·e, ke ĝi [...] jam las·as nenia·n dub·on pri tio, ke
          lingv·o art·a est·as infan·aĵ·o ; kiam mi est·is infan·o, kiel infan·o
          mi parol·is, kiel infan·o mi sent·is, kiel infan·o mi pens·is, nun
          far·iĝ·int·e plen+aĝ·ul·o, mi jam for·ig·is la infan·aĵ·ojn .

infan-ec·o

          Stat·o de infan·o: li dir·as, ke en la infan-ec·o la nutr·ist·in·o li·n
          kontuz·is . {infan-aĝ·o}

infan·et·o

   1.
          Mal·grand·a, jun·a infan·o, {et·ul·o} aŭ {beb·o} : oni ven·ig·is al li
          ankaŭ si·ajn infan·et·ojn, por ke li tuŝ·u ili·n .

   2.
          Hom·a {fet·o} : kiam Elizabet·o aŭd·is la salut·on de Mari·a, la
          infan·et·o ek·salt·is en ŝi·a ventr·o .

infan·ist·in·o

          {Vart·ist·in·o} : ni hav·as divers·ajn serv·ant·ojn: kuir·ist·on,
          ĉambr·ist·in·on, infan·ist·in·on ; neniu atent·is la arb·on, escept·int·e
          la mal·jun·an infan·ist·in·on, kiu rigard·is atent·e inter la branĉ·ojn
          .

infan·um·i

          Afekt·i infan+ec·an ten·iĝ·on: ni ĉes·u infan·um·i .

mir-infan·o

          Infan·o hav·ant·a mir·ig·ajn kapabl·ojn: Wolfgang Amade·us Mozart [...]
          est·is unu el la plej grav·aj muzik·ist·oj de la muzik·a histori·o,
          mir-infan·o ; Gauss est·is mir-infan·o, kiam li est·is ok-jar-aĝ·a(?), li
          imag·is kiel sum·i ĉiu·jn numer·ojn el 1 al 100 .

por·infan·a

          Taŭg·a por infan·oj, destin·it·a al infan·oj: mi·a patr·o bon+ŝanc·e
          sukces·is abon·i la 12-volum·an „Por·infan·an enciklopedi·on“ .

sen·infan·a

          Kiu ne nask·is aŭ nask·ig·is, ne hav·as aŭ ne plu hav·as id·ojn: est·is
          do sep frat·oj; kaj la unu·a edz·iĝ·is, kaj mort·is sen·infan·a .
          {steril·a ^1}

sol~infan·o

          Unu-nur·a id·o de si·aj ge·patr·oj: ruin·ig·it·a nobel·o, kiu ebl·e iam
          rev·is pli bril·ant·an sort·on por si·a sol~infan·o .

suĉ-infan·o

          Jun·a {infan·o} ankoraŭ mam-nutr·at·a: la suĉ+infan·a period·o de ni·a
          lingv·o .

   [artikol-versi·o: 1.43 2018/06/21 15:10:14 ]