vidu ankaŭ la klarigojn
iluzi|o

iluzi·o

          {Erar·o} , pro kio oni rigard·as io·n mal·real·an kiel real·an.

        a)
                Erar·o de sent·um·oj, pro kiu oni rigard·as fals·ajn ŝajn·ojn
                kiel real·ajn: vid·aj, aŭd·aj iluzi·oj; teatr·a iluzi·o.

        b)
                Erar·o de la spirit·o, pro kiu oni rigard·as rev·ojn kiel
                efektiv·aĵ·on: far·i al si iluzi·ojn; la iluzi·oj de la jun·ec·o;
                tio est·as nur iluzi·o; tiu est·is last·a mort-pik·o al mi·aj
                iluzi·oj; nenia iluzi·o dev·us plu ni·n flat·i. {delir·o} ,
                {fantazi·o} , {fikci·o} , {halucin·o} , {ĥimer·o} , {sonĝ·o}

iluzi·a

          Est·ant·a nur iluzi·o, kaŭz·ant·a fals·an ĝoj·on: iluzi·a promes·o,
          projekt·o, esper·o.

iluzi·i

   (tr)

          Kaŭz·i iluzi·on: ne iluzi·u vi·n per tro grand·a esper·o. {mistifik·i}
          .

iluzi·iĝ·i

          Est·i en stat·o de iluzi·o.

iluzi·ist·o

          Amuz·ist·o, kiu lert·e tromp·as la rigard·ant·ojn per fals·aj ŝajn·oj
          kaj rapid·e far·it·aj ĵongl·aĵ·oj; {prestidigitator·o} .

mem·iluzi·o

          Iluzi·o, kiu·n oni mem kre·as al si: en la unu·a numer·o ni skrib·is,
          ke la viv·o de la Nica Revu·o est·as cert·ig·it·a por unu jar·o; ni
          pov·as nun, sen tro·a mem·iluzi·o, dir·i, ke la ricev·it·aj rezult·oj
          ebl·ig·os konstant·an aper·ad·on .

sen·iluzi·ig·i

   (tr)

          El·tir·i el iluzi·o. {el+rev·ig·i} , {dis·rev·ig·i} ; {dis·blov·i} .

sen·iluzi·iĝ·i

   (ntr)

          Perd·i iluzi·on. {el·rev·iĝ·i} .

   [artikol-versi·o: 1.22 2016/03/28 11:10:18 ]